نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۶ - الحقیقة اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ماییم که بس بوالعجب اندر قدمیم

سرمایهٔ شادی شده از کان غمیم

پستیم و بلندیم و تمامیم و کمیم

کس واقف از آن نیست که ما در چه دمیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تعبیر و توصیف حالتی از انسان‌ها می‌پردازد که در عین داشتن شادی و غم، در دو حالت متضاد زندگی می‌کنند. آنها خود را موجوداتی پیچیده می‌دانند که از جانب خوشی و ناراحتی دچار تضاد شده‌اند و هیچ‌کس از عمق احساسات و حالت درونی آنها آگاه نیست. در واقع، این ابیات اشاره به درک نشدن عواطف انسانی دارند.