شمارهٔ ۱۰۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر لحظه زدست غم به جان آید دل
در خوردن غم هیچ نیاساید دل
گفتم که زدیده است دل را تشویش
دیده چه کند تاش نفرماید دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به احساس غم و درد درون اشاره دارد. دل او هر لحظه از غم رنج می‌برد و نمی‌تواند از آن رهایی یابد. او به این فکر می‌کند که دلش نگران است، اما نمی‌داند چه کند تا از این نگرانیش کم کند. در واقع، این اشعار نشان‌دهنده‌ی عمق حزن و بی‌تابی دل شاعر است.