نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آنجا که صفای دل بود دایهٔ عیش

برسود بود مدام سرمایهٔ عیش

افسوس که کار خلق جایی نرسید

کز مایهٔ غم شوند همسایهٔ عیش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به یک جای دلنشین و شاداب اشاره می‌کند که در آنجا روزگار خوشی می‌گذرانیدند. اما افسوس که کار مردم به جایی نرسید و به جای شادی، غم بر آن‌ها سایه افکنده است. به طور کلی، این اشعار حسرت و ناامیدی از دست رفتن خوشی‌ها و نرسیدن به آرامش را بیان می‌کنند.