شمارهٔ ۱۲۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پیوسته تو را به صد هوا می طلبم
وین درد غم تو را دوا می طلبم
چون می نگرم کانچ منم جمله تویی
من غافلم از خود که تو را می طلبم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به شدت در جستجوی معشوق خود است و به این نتیجه می‌رسد که درد و غم او، تنها راهی برای درمان عشق و yearning اوست. او می‌گوید که وقتی به درون خود نگاه می‌کند، می‌بیند همه وجودش معطوف به معشوق است و از خود غافل شده و فقط تو را می‌خواهد.