نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۱ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جانم شب و روز از تو نشان می طلبد

و احوال تو پیدا و نهان می طلبد

این طرفه که از هر که نشان می طلبم

او نیز چو من تو را به جان می طلبد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر عشق و longing خود را به فرد مورد علاقه‌اش بیان می‌کند. او می‌گوید که شب و روز به یاد اوست و در پی نشانه‌هایی از اوست. جالب این که وقتی از دیگران نشانی می‌خواهد، آنها نیز به نوعی عاشق او هستند و همان احساسات را دارند. این شعر بیانگر عمق عشق و کنجکاوی نسبت به حال و آینده محبوب است.