نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عالی نسبا چرا بننشینی پست

وز ملک جهان پاک نیفشانی دست

چون بود تو با بود قناعت پیوست

خواهی همه نیست گیر و خواهی همه هست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت قناعت و پرهیز از جاه‌طلبی اشاره دارد. شاعر از عالی نسبا می‌خواهد که در جستجوی مقام و ثروت نباشد، زیرا اگر به قناعت و بسندگی در زندگی پایبند باشد، به آرامش و خوشبختی می‌رسد. به عبارتی، اگرچه ممکن است دنیا پر از امکانات باشد، اما داشتن قناعت و راضی بودن با آنچه داریم، ارزشمندتر است.