شمارهٔ ۱۸۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غزل درباره این است که آزادی و اختیار انسان، از هر چیزی ارزشمندتر است. اما افسوس که به دلیل هوس‌ها و خواسته‌ها، این آزادی را از دست داده‌ایم. شاعر به درویشی اشاره می‌کند که به جای پادشاهی، ارزش و مقام بالایی دارد و می‌گوید که این درویش، همان کسی است که واقعا شایسته‌ی احترام و ارزش است.