شمارهٔ ۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اصلاح نفس و خودشناسی اشاره دارد. شاعر به ما یادآوری می‌کند که باید از دنیای مادی و ظاهری رها شویم و به باطن خود بپردازیم. اگر تنها به ظواهر (مثل خرقه) اکتفا کنیم، در نهایت به رسوایی دچار خواهیم شد. بنابراین، فقط با پیرایش درونی و شناخت درست از خود می‌توانیم به حقیقت نائل شویم.