شمارهٔ ۲۰۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به نوشیدن شراب و شادمانی است. شاعر از ساقی می‌خواهد که می ناب را به جمع مستان شبانه بدهد و فضای خرابات (کافه یا می‌خانه) را پر از شور و شوق کند. او تأکید دارد که خود و دیگران در حال مستی و غرق در لذت هستند و می‌خواهد که این آواز و حال خوب به جهان انتقال داده شود.