نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر مرد که با فراغتش سامان است

هر چند که مفلسی بود سلطان است

تا هست طمع بهشت دوزخ باشد

فارغ شو و چشم سوزنی میدان است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که هر کسی که با آرامش و آسایش زندگی می‌کند، حتی اگر از نظر مالی در تنگنا باشد، مثل یک پادشاه است. همچنین، او بیان می‌کند که تا زمانی که آرزوها و خواسته‌های دنیوی وجود دارد، انسان درگیر مشکلات خواهد بود. پس بهتر است از این دغدغه‌ها آزاد شد و به زندگی با نگاه ساده‌تر نگاه کرد.