شمارهٔ ۲۳۰ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر بیانگر ناپایداری زندگی و بی‌معنایی دل‌مشغولی‌های ماست. شاعر به ما یادآوری می‌کند که چرا باید برای مدت کوتاهی عمر خود نگران و ناراحت باشیم، در حالی که بنیاد زندگی بر روی هیچ ثابتی بنا نشده است. در واقع، بهتر است که به جای ناخوشی، شادی را انتخاب کنیم.