شمارهٔ ۲۴۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این احساس است که شاعر به دلیل گوشه‌نشینی و دوری از مردم، در پی آن است که از غیبت و صحبت‌های ناپسند دیگران دور بماند. او تصمیم گرفته است چند روزی باز نرود تا این آرامش را تجربه کند و از درگیری‌های اجتماعی دور باشد.