نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بی روی توَم زخویشتن دل بگرفت

وز درد توَم زمرد و زن دل بگرفت

از من دل من گرفت [و از دل] من نیز

از سوزش حال دل من دل بگرفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها از شاعر نشان می‌دهد که او از غم و درد عشق رنج می‌برد. احساساتش به خاطر دوری محبوبش دچار تشتت و تالم شده و دلش از این وضعیت زخم خورده است. در واقع، دلش هم با وجود داشتن غم و درد، همچنان به عشق و حال خوب محبوبش وابسته است.