شمارهٔ ۲۵۱ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل و احساساتش می‌خواهد که از زنجیرهای اسارت رها شود و با شجاعت به دردهای خود بپردازد. او تأکید دارد که تلاش و کوشش بیهوده نکن و به این نکته اشاره می‌کند که عشق و معشوق در دل خود خانه دارند، پس باید به درون خود برود و ارتباط عمیق‌تری با معشوقه‌اش برقرار کند.