نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۸۴ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل مطلب رخ جهان آرایش

زنهار منه پای تو در دریایش

گر پات فرو شود، که دستت گیرد؟

ور دست درآورد، که دارد پایش؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی‌های جهان و خطرات آن اشاره دارد. شاعر به دل خود هشدار می‌دهد که پایش را در دنیای پرفریب نگذارد، زیرا اگر در آن غرق شود، ممکن است دچار مشکل شود و به همین دلیل باید مراقب باشد. اگر پایش در آب فرو برود، دستش او را نجات نخواهد داد. این هشدار نشان‌دهنده‌ی هشدار نسبت به وسوسه‌های زندگی است.