شمارهٔ ۴۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنی که فلک با تو درآید به طرب
گر آدمئی شیفته گردد چه عجب
جز بندگی تو من نخواهم کردن
خواهی بطلب مرا و خواهی مطلب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و شیدایی شاعر به معشوقه‌اش است و اشاره به این دارد که اگر آسمان و سرنوشت با او هم‌نوا شوند، شگفتی‌ای ندارد که انسان به عشقش دچار شود. شاعر همچنین بیان می‌کند که جز بندگی معشوق هیچ خواسته‌ای ندارد و این انتخاب را به او واگذار می‌کند که او را بخواهد یا نخواهد.