نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا قسم من سوخته خود حرمان است

یا خود غم عشق درد بی درمان است

القصّه به هر کسی که در می نگرم

همچون من پای بسته سرگردان است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از احساس عمیق ناامیدی و درد عشق سخن می‌گوید. او به حسی از سوختن و حرمان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دیگران نیز مثل او در جستجوی عشق و درگیر غم هستند. همه در سرگردانی و ناامیدی به سر می‌برند.