شمارهٔ ۶۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون در غم تو شادی من نفزاید
جز در طلبت جان و دلم نگشاید
خاک در تو چو سرمه شد در چشمم
ملک دو جهان به چشم اندر ناید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق غم و عشق شاعر است. شاعر می‌گوید که در غم معشوقش هیچ شادی‌ای نمی‌تواند بیافریند و تنها چیزی که می‌تواند جان و دلش را باز کند، جستجوی معشوق است. او همچنین اشاره می‌کند که خاک و خاکستری که در معشوقش می‌بیند، برایش مانند سرمه‌ای در چشم است و زیبایی‌های این جهان به چشم او نمی‌آید.