شمارهٔ ۸۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل می‌خواهد که به فکر و آگاهی برسد و همچون شمعی روشن باشد و نورانی شود. او تذکر می‌دهد که نباید غافل بود و باید به یاد داشت که زمان به سرعت می‌گذرد. در واقع، شاعر به ارزش زمان و بیداری دل دعوت می‌کند.