نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از بَهر جهانی که تو هیچی دَروی

آزار کسی چرا بسیچی دَر وی

فی الجمله به جملگی تو را گیر جهان

بگذاری و بگذری چه پیچی دَروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع ظلم و آزار در جهان می‌پردازد. شاعر از انسانی سخن می‌گوید که در جهانی که هیچ چیز ندارد، چرا باید به دیگران آزار برساند؟ در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که انسان باید بی‌خیال از دنیا و مشکلاتش عبور کند و از آزار دادن دیگران پرهیز کند.