شمارهٔ ۲۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته اشاره دارد که خودپسندی و خودبینی ارزشی ندارد و حتی دانستن عیب‌های خود بهتر از صد نیکی است. شاعر به این موضوع اعتراف می‌کند که او به بدی‌های خود آگاه است، در حالی که دیگران به خوبی‌های خود مغرورند. او خود را نیک می‌داند اما به این نتیجه می‌رسد که این نیکی‌ها ممکن است در برابر بدی‌ها چندان ارزشمند نباشند.