شمارهٔ ۲۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دیده به عیب خویش نابینایی
چون است به عیب دیگران بینایی
گر عیبهٔ عیب خویش را بگشایی
حقّا که نه خود را و نه کس را شایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که انسان‌ها معمولاً در تشخیص عیوب خود نابینا هستند، اما نسبت به عیوب دیگران بینا هستند. شاعر با تأکید بر این نکته می‌گوید اگر کسی عیب خود را بشناسد و به آن توجه کند، در واقع نه خودش و نه دیگران را به درستی نمی‌شناسد. در نتیجه، او به خودشناسی و پذیرش عیوب خویش دعوت می‌کند.