نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در دست سری مدام شیخا پا بست

پا بر سر خود نه ار تو را دستی هست

دست از سر و از پای خودی باید شست

تا پایگه سروری آری تو به دست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که باید از خودپسندی و محدودیت‌های داخلی رهایی پیدا کرد. اگر بخواهی به مقام و سروری برسی، باید از تمام موانع خود، چه از سر و چه از پا، عبور کنی و دست از آن‌ها برداری. به عبارت دیگر، برای رسیدن به آزادی و مرتبه بالاتر، باید از دغدغه‌های خودساخته فراتر بروی.