نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

زآن باده که در مجلس آن شاه دهند

بی زحمت ساقی به سحرگاه دهند

خواهی که کمال معرفت دریابی

از خود به درآ تا به خودت راه دهند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت خودشناسی و درک عمیق از خویشتن اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر می‌خواهی به کمال معرفت دست یابی، باید از عالم بیرون به درآیی و به عمق وجود خود پی ببری. همچنین به باده‌ای که در محفل پادشاه تقدیم می‌شود اشاره می‌کند که بدون زحمت و به راحتی در اختیار قرار می‌گیرد.