شمارهٔ ۶۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته اشاره دارد که دل باید از وسوسه‌های ناپاک و بی‌هوده دوری کند و در برابر گناهان مقاومت کند. شاعر می‌گوید که اگرچه فسق و گناه کارهای ناپسند و زشتی هستند، اما زشت‌تر از آن، کسانی هستند که خود را به عنوان انسان‌های خوب و شریف معرفی می‌کنند در حالی که در باطن ناپاک‌اند.