نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد

بدبخت چو خار تیز و سرکش باشد

از صحبت گل خار زآتش برهد

وز صحبت خار گل در آتش باشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تضاد میان گل و خار اشاره دارد. بوی خوش گل نمایانگر شادی و زیبایی است، در حالی که خار به خاطر تیز بودن و سرکشی‌اش، نماد بدبختی و سختی است. همچنین، صحبت با گل باعث فرار از آتش و ناراحتی می‌شود، در حالی که صحبت با خار به آتش و درد منجر می‌شود. در نهایت، شعر به اهمیت انتخاب دوستان و هم‌نشین‌ها تأکید دارد.