شمارهٔ ۷۱ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر بیانگر سرگشتگی دل انسان از تلاش و کوشش برای کسب مال و بیت‌المال است. شاعر از احساس دشمنی با دیگران و ناامیدی در این دنیا سخن می‌گوید و از باری که فراق و جدایی بر دوش اوست شکایت می‌کند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که اگر می‌توانست، از این وضعیت رهایی می‌یافت.