شمارهٔ ۸۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمایل انسان به دنیای مادی اشاره دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که نباید تنها به دنیا و خواسته‌های آن دل بست. به جای آن، باید در زندگی به تعادل و رضایت از هر دو جنبه زمین و ماوراء زمین توجه کرد. در واقع، زندگی باید به گونه‌ای باشد که هم در این دنیا و هم در معنای بالاتر، انسان خوشبخت باشد.