شمارهٔ ۸۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بند شعر به موضوع بندگی و وابستگی به خدا اشاره دارد. شاعر می‌گوید که در برابر پروردگار، نیروهای مثبت و منفی (دیو و پری) صف بسته‌اند و در دل انسان هر چیزی ممکن است بیفتد. او تأکید می‌کند که باید از همه چیز گذشت و رهایی یافت، زیرا در نهایت تنها عمل و انتخاب ما در زندگی اهمیت دارد. به نوعی، شاعر می‌خواهد بگوید که با گذشتن از موانع، می‌توان به مقام‌های بالا رسید.