شمارهٔ ۹۰ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به نوعی فراخوانی برای توجه به واقعیت‌های زندگی و هدف‌های انسانی است. شاعر به ما یادآوری می‌کند که در جهان نظم و ترتیب وجود دارد و باید بر روی آرزوها و خواسته‌های خود تمرکز کنیم. آنچه که حقیقتاً مورد علاقه‌مان است، در دسترس ماست، اما ممکن است در زیر ظواهر زندگی پنهان شده باشد. به همین دلیل، باید تلاش کنیم تا به آنچه که می‌خواهیم، دست یابیم.