شمارهٔ ۹۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انسان توصیه می‌کند که در دنیای پست و فانی تلاش کند و از این دنیا فرار کند، زیرا اینجا جای آرامش نیست. اگر خود به اراده نتوانی از این دنیا خارج شوی، سرنوشت و تقدیر تو را مجبور به خروج خواهد کرد.