شمارهٔ ۳۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نفس تو و خوی بد اگر برگردد
مقصود دو عالمت میسّر گردد
هرگه که تو آفتاب گردی به صفت
از نور تو سنگ لعل و گوهر گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت تغییر نفس و رفتار اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر انسان به بهبود خود بپردازد و خوی بد را ترک کند، به اهداف و مقاصد زندگیش دست پیدا می‌کند. همچنین، وقتی که انسان به فضایل و خوبی‌ها می‌پردازد، حتی چیزهای بی‌ارزش مانند سنگ، ارزشمند و گرانبها می‌شوند.