نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

اندر ره عشق هر که دارد گذری

با خود نکند به هیچ وجهی نظری

گر هرچه به شهوت است آن عشق بود

پس عاشق صادق است هر گاو و خری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در مسیر عشق، هرکس که تجربه‌ای دارد نباید به ظواهر و ظاهرسازی‌های عشق نگاه کند. اگر عشق را تنها به شهوت و تمایلات جسمی مرتبط بدانیم، در این صورت هر موجودی ممکن است عاشق محسوب شود، حتی حیوانات. در حقیقت، عشق واقعی فراتر از چنین تمایلات سطحی است.