شمارهٔ ۴۸ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان پیش که من شیفته رسوا گردم
وندر مجلس چو نقل رسوا گردم
گر بر دل جمع زحمتی هست زمن
هرچند که جا خوش است تا واگردم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به احساسات و نگرانی‌های خود اشاره می‌کند. او از این می‌ترسد که اگر شیفته و عاشق شود، ممکن است در جمع دیگران سرافکنده و رسوا شود. همچنین بیان می‌کند که اگر بر دل دیگران بار خوبی وجود داشته باشد، چه بهتر که تا زمانی که سرافکنده نشود، در آن حالت باقی بماند. این ابیات نشان‌دهنده تنش بین عشق و حفظ آبرو هستند.