نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الخامس: فی حسن العمل و ما یتضمّنه من المعانی ممّا اطلق علیه اسم الحسن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون گل به میان خار می باید زیست

با دشمن دوست وار می باید زیست

خواهی که سخن زپرده بیرون نشود

در پردهٔ روزگار می باید زیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع می‌پردازد که در زندگی باید با دشواری‌ها و مشکلات مانند گل که در میان خاری‌ها زندگی می‌کند، سازگار بود. همچنین اشاره دارد که برای آنکه حرفی از دل بر نیاید، باید با احتیاط و در خفا زندگی کرد. به عبارتی، زندگی نیازمند مدارا و احتیاط در مواجهه با چالش‌هاست.