شمارهٔ ۱۰۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا بر لگن عشق سواریم چو شمع
نقش همه کس فرا پذیریم چو شمع
عشّاق قلندریم و شرط است که ما
آن شب که نسوزیم بمیریم چو شمع
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به عشق و ویژگی‌های آن اشاره می‌کند. او به شمع تشبیه می‌شود که در پی عشق، خود را فدای دیگران می‌کند. عشق و محبت در اینجا همچون شمعی است که درخشان و سوزان است، اما باید در این راه از خودگذشتگی کرد. شاعر همچنین می‌گوید که عاشقانی هستند که برای عشق زندگی می‌کنند و اگر در این راه به خود سوزی نرسند، بهتر است که بمیریند.