شمارهٔ ۱۱۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از عشق تو جان را زجسد نشناسم
با مهر تو نیک را زبد نشناسم
مستغرق حسن تو چنانم کامروز
خود را زتو و تو را زخود نشناسم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر بیان می‌کند که از عشق معشوق، زندگی و وجود خود را نمی‌شناسد. او چنان غرق زیبایی معشوق است که دیگر نمی‌تواند بین خود و معشوق تمایزی قائل شود و در واقع خود را فراموش کرده است.