نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل چو غم عشق برای من و تُست

سر بر خط او نه که سزای من و تُست

تو چاشنی درد نداری ورنه

یک دم غم یار خون بهای من و تُست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به درد و غم عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این غم بخشی از وجود اوست. او معتقد است که اگر عشق واقعی وجود داشت، باید احساس عمیق‌تری نسبت به دردهای ناشی از آن می‌داشت. در نهایت، غم یار را به عنوان بهای عشق و ارتباطش با معشوق می‌داند.