شمارهٔ ۱۲۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در عشق تو من پای زسر نشناسم
روز از شب و حنظل ز شکر نشناسم
شکر از شادی شکایت از غم چه کنم
چون راحت و خیر و خیر و شر نشناسم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر عشق را به گونه‌ای عمیق و بی‌نظیر توصیف می‌کند. او به حدی مجذوب عشق شده است که تفاوت‌های روز و شب و چیزهای شیرین و تلخ را نمی‌تواند تشخیص دهد. شاعر از شکر و شادی صحبت می‌کند و می‌گوید که در میانه‌ی راحتی و غم، نمی‌داند باید چه کار کند، زیرا برای او هیچ چیز روشن و مشخص نیست. عشق او را به حالت بی‌خبری و ابهام برده است.