شمارهٔ ۱۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عمق و اهمیت عشق می‌پردازد. می‌گوید که عشق تو تمام دین و دنیای ماست و حتی اگر چیزی نداشته باشیم، عشق تو کافیست. در عشق تو، هر فقیر می‌تواند به مقام سلطانی برسد و برعکس، کسی که از عشق تو بی‌خبر باشد، هرچقدر هم دارای مقام باشد، همچنان بی‌ارزش است.