نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در دهر کسی نداده از عشق نشان

کاین عشق صفایی است به جان گشته نهان

گر بنماید جمال معشوق عیان

خلق دو جهان جمله شوند کَلّ لسان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت نشان می‌دهد که در طول تاریخ، کسی نتوانسته است نشان حقیقی عشق را پیدا کند، زیرا این عشق نوعی روشنایی است که در درون انسان است. اگر زیبایی معشوق به طور واضح نشان داده شود، تمام مردم دو جهان به بیان آن عشق خواهند پرداخت.