نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل اگرت هنوز می باید ازو

باید که کشید هرچه می زاید ازو

عاشق شده ای وفا طلب می داری

دیوانَه ندانی که وفا ناید ازو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که اگر هنوز هم به کسی علاقه‌مند هستی، باید تمام احساساتی را که از آن شخص در دل داری، بپذیری. عاشق شده‌ای و انتظار وفا داری، اما باید بدانی که از عشق دیوانه‌وار، وفا و همراهی نمی‌توان انتظار داشت. در واقع، در عشق احساسی غیرقابل پیش‌بینی و ناپایدار وجود دارد.