شمارهٔ ۱۵۱ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل تو بدین مفلسی و رسوایی
انصاف بده که عشق را کی شایی
عشق آتش تیز است و تو را آبی نَه
خاکت بر سر که باد می پیمایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دل خود می‌گوید که با این وضعیت فقری و رسوایی که دارد، انصاف بده که آیا شایسته عشق است یا نه. او عشق را به آتش تند تشبیه می‌کند و به دلش می‌گوید که توانایی تحمل این آتش را ندارد و به نوعی از سرنوشت خود ناامید است. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که او به خاطر شرایطش در آستانه خراب شدن است.