شمارهٔ ۱۶۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر حسرت و longing شاعر برای وصال معشوق است. شاعر می‌گوید که دلش در انتظار وصل محبوب است اما موفق به دیدن او نمی‌شود. جانش در غم عشق او سوخته و بهره‌ای از این عشق نبرده است. او در تلاش برای به‌دست آوردن عشق معشوق، خود را محو کرده و در این راه، کسی از درد و سوز او خبر ندارد.