نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۹ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عشق است که کوه را به پستی آرد

وز کعبه به سوی بت پرستی آرد

بی درد هزار داغ بر سینه نهد

بی باده هزار سر به مستی آرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به قدرت عشق اشاره دارند که می‌تواند کوه‌های بزرگ را به پستی وادارد و انسان را از مکان‌های مقدس مانند کعبه به سوی بت‌پرستی بکشاند. عشق می‌تواند درد و رنج‌های زیادی را بر دل انسان بگذارد و بدون نیاز به نوشیدنی، او را به حالت مستی و سرخوشی برساند. در واقع، عشق توانایی‌های عجیبی دارد که می‌تواند زندگی را تغییر دهد.