شمارهٔ ۱۷۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن عیش نباشد که بود بربسته
دارد نفسی خوش، نفسی دل خسته
ای بی خبر از عشق بیا تا بینی
عیشی ز ازل تا به ابد پیوسته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به این مضمون اشاره دارند که خوشی واقعی زمانی وجود ندارد که به خاطر محدودیت‌ها و ناخرسندی‌ها بسته و محدود شده باشد. در اینجا به افراد بی‌خبر از عشق دعوت می‌شود تا بیایند و طعم لذت واقعی را بچشند، که از ازل تا ابد پایدار و ادامه‌دار است.