نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۷ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پیش از تو دل از جان و جهان برگیرم

بعد از تو جهان را به جوی نپذیرم

من زنده بدان شدم که پیشت میرم

من چون [رَوم] از پست که پیشت میرم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که پیش از ورود معشوق، از همه چیز دل می‌کند و پس از او، دنیا را نخواهد پذیرفت. او به عشق معشوق زنده است و به خاطر او آماده است هر چیزی را ترک کند. در حقیقت، عشق او به معشوق باعث می‌شود که زندگی‌اش معنا پیدا کند.