شمارهٔ ۲۱۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمی دارم همه پر از صورت دوست
با دیده مرا خوش است چون دوست دروست
از دیده به دوست فرق کردن نه نکوست
یا اوست به جای دیده یا دیده خود اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به علاقه و رابطه خود با دوستش اشاره می‌کند. او می‌گوید چشمی دارد که همیشه پر از تصویر دوستش است و این برای او خوشایند است. همچنین تأکید می‌کند که تفاوت قائل شدن بین دوست و چشم، کار درستی نیست؛ چرا که ممکن است خود دوست در جای چشم باشد یا اینکه چشم خود اوست. شاعر به نوعی پیوستگی و یگانگی بین چشم و دوست را بیان می‌کند.