شمارهٔ ۲۲۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر بیانگر حسرت و اندوه شاعر است. او احساس می‌کند که زمان از دست رفته و به خواسته‌هایش نرسیده است. دلش به او گوش نمی‌دهد و محبوبش نیز در دسترس نیست. شاعر بین اشک و خونش درگیر است و در نهایت به یوسف (نماد محبوب) و یعقوب (نماد انسانی داغدار) اشاره می‌کند. در کل، این شعر تجسمی از عشق و درد جدایی است.