شمارهٔ ۲۳۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شب تو ره وصل سحرگه مَسپَر
وای صبح تو امشبی به شب در منگر
ای شب تو بگفتی که منم پردهٔ وصل
وز پرده برون میای واین پرده مَدَر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به شب و صبح اشاره می‌کند و از شب می‌خواهد که او را به سحر برساند. او از صبح نیز می‌خواهد که به شب نگاه نکند و برعکس، شب را به عنوان پرده‌ای برای وصل معرفی می‌کند. در اینجا، شب نمادی از عشق و وصال است و صبح به عنوان جدایی از این وصال تلقی می‌شود.